ŞƏHLA NİHAN

Mən nəhəngəm,budaqlı,şaxəliyəm. Sən budağımdam budağıma qonarsan,qığılcımlarda,lokallıqlarda tanıdarsan özünü, mənim özümü tanıtmama ehtiyac yox. Sənin qığılcımlarının alovu,lokallıqlarının bütünüyəm.

“yox” yerinə “hə”,“hə” yerinə “yox” dedim.Zamanı bezdirdim.O bu talaya istirahətə,əylənməyə gəlir,işləməyə yox.Ona başa saldım ki,tələsmək mənasız şeydir,mənim vaxtım boldur, imkan tapacam qocalmağa.

Onda şair qəhqəhə çəkdi. Partlayış baş verdi. Qoca qəlpələndi. Qəlpələr hara düşdüsə orada şair yetişdi, başlanğıcdan yazdı. Yeni dünya yarandı – gülüş dünyası. Burada talelər başqa idi.

Nisbilik

Zərgərlik məmulatları satılan butikin sahibi müəmmalı şəkildə öz mənzilində qətlə yetirilmişdi.

Hansı meyarlara görə yuxu – miraj, həyat – gerçəklik adlandırılır?