Ruh isə maşının arxasınca uçaraq, dad-fəryad qoparırdı. “Məni hara aparırsız, oğrular!?... Mən ölmüşəm! Əl çəkin məndən! Adamı adam kimi ölməyə də qoymurlar...!”
ARDINI OXU »
fəlsəfə esse ruh reallıq müşahidəçi homeopatiya azadlıq faneron hekayə kitab solipsizm şəxsiyyət ikiləşməsi oyun rəssam tsikl
